ALGEMENE INFO

"Doodstil" is het eerste 12+ jeugdboek van Nico De Braeckeleer. Het is een spannende, avontuurlijke SF thriller met vele onverwachte wendingen.
"Doodstil" wordt uitgegeven bij Kramat. De fantastisch mooie cover is getekend door Mario Baert.

(terug naar 'menu DOODSTIL')

KORTE INHOUD

Voor haar strekte zich de zee uit. Een blauwgrijze, eindeloze, roerloze zee. De schuimende golven werden niet voortgejaagd door de wind. Ze rolden niet over het strand en maakten niet het vertrouwde bruisende geluid. Elke waterdruppel bleef onwrikbaar op zijn plaats. De zee was als bevroren, doodstil. De vele zeemeeuwen hingen bewegingloos boven het wateroppervlak, sommige verstard in een duikvlucht, andere in een zweefvlucht.

De dertienjarige Sarah zit in een centrum voor jeugdzorg omdat ze volgens haar moeder onhandelbaar is. Sarah vlucht met de trein, op zoek naar een toekomst. Maar vanaf de treinrit is niets meer wat het lijkt. De werkelijkheid breekt aan diggelen. De tijd bevriest en alles en iedereen rondom Sarah staat plots stil. Wat is de oorzaak van deze doodse stilte? En waarom kan Sarah zich als enige bewegen?

(terug naar 'menu DOODSTIL')

FRAGMENT

In de tunnel was het nu muisstil. Er was enkel het ruisen van de wind en het slepende geluid van enkele verdwaalde papiertjes die over de grond schuurden. De duisternis smeerde zich als een dikke laag bruinzwarte stroop uit in de tunnel.
In haar ooghoek merkte Sarah een beweging op. Verschrikt draaide ze haar hoofd naar rechts.
Slechts een spel van licht en schaduw, veroorzaakt door een plastic zak die door de verlaten gang dwarrelde.
Plots een geluid.
Tak… Tak… Tak…
Voetstappen?
Sarah verlegde haar blik naar links, maar de bron van het geluid was nergens te bespeuren.
Geesten die in het holst van de nacht ronddoolden in de verlaten tunnel op zoek naar mensen om te kwellen!
Een onnozele gedachte! Spoken bestaan niet. En mochten ze wel bestaan, dan zouden ze geruisloos door de gang dwalen.
Een allesbehalve geruststellend inzicht.
Tak… Tak… Tak…
Het geluid galmde tussen de muren.
Geen voetstappen.
Het geluid was scherper, hoger, korter. Alsof iemand met een zware houten stok op de grond tikte.
Een man met een houten stok als been die op zoek is naar slachtoffers en één van hun onderste ledematen wil afhakken om te gebruiken als vervangbeen!
Hou nou toch op!
Sarah was geen angsthaas, maar ze had geen controle over de bizarre kronkels die haar hersens maakten. Ze kon niets doen tegen het onregelmatige gehamer van haar hart. Haar snelle, schokkerige ademhaling was onbeheersbaar. Kippenvel vormde zich op haar armen.
Tak… Tak… Tak…
Een witte blindenstok, vastgehouden door een oud vrouwtje met lege, diepe, zwarte oogkassen die haar doods aanstaarden en de ziel uit haar lichaam joegen.
Hou op!!!
Sarah was bang. Echt bang. Misschien wel voor de eerste keer in haar jonge leven.

(terug naar 'menu DOODSTIL')

(terug naar 'menu BOEKEN')